تا فکنم فروغیا دشمن شاه را به خون

یار ندیده واله ام، می نچشیده بیهشم

نی ز حیبب ایمنم، نی ز طبیب مطمن

چاره دل کجا کنم کز همه جا مشوشم

دست دعا بر آسمان، تیر بلا به ترکشم

ناصردین شه قوی آن که ز بیم تیغ او

ترک نموده کج روی، ابروی ترک مهوشم