تو خانه فروزنده و من خانه به دوشم

هم چشم سیه مست تو کرده ست خرابم

هم لعل قدح نوش تو برده ست ز هوشم

تو مهر درخشنده و من ذره محتاج

خون دلم از حسرت یک جام به جوش است

آبی به سر آتش من زن که نجوشم

تا شانه صفت چنگ زدم بر سر زلفت