تا سر سوداییم از تیغ او در پا نیفتد

چون بخندد چون نگریم، چون بنالد چون ننالم

با وجود لعل ساقی جرعه کوثر ننوشم

تا نپنداری که من لب تشنه آب زلالم

غالبا صورت نبندد هیچ سودای محالم

مزد خدمت های دیرین، خواجه راند از آستانم

شد کمال بندگی سرمایه چندین ملالم