او گر به حسن در همه گیتی مسلم است

یک سو اسیر حلقه آن زلف پر خمم

نومید من که در قدم یار، بی نصیب

محروم من که در حرم دوست محرمم

من هم به خیل سوختگان آتشین دمم

با خاک مقدم تو چه منت ز افسرم

با لعل دلکش تو چه حاجت به خاتمم