گر تیر زنی بدین کمانم

گفتی منشین به راه تیرم

تا تیر تو می زنی، نشانم

پیوسته ببوسم ابروانت

بالای تو تا نصیب من شد

ایمن ز بلای ناگهانم

گفتم که بنالم از جفایت