سلیمان گر به خاتم کرد تحصیل سلیمانی

که مست از جای برخیزی و بنشینی به دامانم

گریبان تو را از دست چون دادم ندانستم

که تا دامان محشر چاک خواهد شد گریبانم

من از خاصیت لعل تو بی خاتم سلیمانم

فروغی آن مه نامهربان را کاش می گفتی

که سویم بنگر از رحمت که مدحت خوان سلطانم