تو هم تنگ بستی میان را به کینم

تو از غایت دلبری، بی نظیری

من از دولت عاشقی، بی قرینم

من ار سخت بستم کمر را به مهرت

رسانید عشقم به جایی فروغی

که فارغ ز سودای شک و یقینم