نه تو من شوی، نه من تو، به همین همیشه شادم

عجبی نباشد از من که بری ز کفر و دینم

تو و کوچه سلامت، من و جاده ملامت

که به عالم مشیت تو چنان و من چنینم

که به کارگاه هستی تو همان و من همینم

ز سجود خاک پایش به سرم چه ها نیامد

قلم قضا ندانم چه نوشته بر جبینم