روزی اگر ببینم خود را بر آستانت

بویی که از تو باشد خوش تر ز یاسمینم

دست از تو بر ندارم گر می کشی به دارم

مهر از تو برنگیرم گر می کشی به کینم

دیگر کسی نبیند جان را در آستینم

آن دم که بر لب آید جانم ز زهر هجران

از لعل نوشخندت مشتاق انگبینم