بس که در صورت زیبای تو حیران شده ایم

نفس ازین بیش توانایی تقصیر نداشت

عقل پنداشت که از کرده پشیمان شده ایم

همه از حیرت ما واله و حیرت زده اند

تو همان چشمه خورشیدی و ما خفاشیم

که ز پیدایی انوار تو پنهان شده ایم

داغ و دردت ز ازل تا به فروغی دادند