هوش نیاییم از این شراب که مستیم

گر بکشند از گناه عشق تو ما را

باز نگردیم از این طریق که هستیم

گر ز تو بویی نسیم صبح نیارد

بنده عشقیم و محو دوست فروغی

ذره پاکیم و آفتاب پرستیم