که خجالت زده دیده خون بار شدیم

سر به سر جمع شد اسباب پریشانی ما

تا سراسیمه آن طره طرار شدیم

آن قدر خون دل از دیده به دامان کردیم

هیچ از آن کعبه مقصود نجستیم نشان

هر چه در راه طلب قافله سالار شدیم

غیر ما در حرم دوست کسی راه نداشت