بس که مشتاقم به دیدار تو از نیرنگ عشق

خواست تا زلف پریشان تو بی سامانیم

جمع شد از هر طرف اسباب سرگردانیم

نامه می کردم گر از روی وفا می خوانیم

غیر غم حاصل ندیدم ز آشنایی های تو

وین غم دیگر که از بیگانگان می دانیم