من که شیر بیشه را صیدم گهی دشوار بود

نامه می کردم گر از روی وفا می خوانیم

غیر غم حاصل ندیدم ز آشنایی های تو

وین غم دیگر که از بیگانگان می دانیم

سخت برد آهوی چشمت دل به صد آسانیم

حیرتم هر دم فزون تر می شود در عاشقی

تا رخ خوب تو شد سرمایه حیرانیم