صد در رحمت گشودی بر دل زندانیم

حیرتم هر دم فزون تر می شود در عاشقی

تا رخ خوب تو شد سرمایه حیرانیم

تا ز خنجر تنگنای سینه ام بشکافتی

تا دل از چاه زنخدان تو در زندان فتاد

مو به موی آگه ز خاک یوسف کنعانیم

ناله ام گر بشنود صیاد در کنج قفس