مرا که شیر نکردی شکار در میدان

به جای پا ز پی او به فرق می پویم

ملک به دیده کشد خاک من پس از مردن

اگر قبول کند خاک آن سر کویم

کنون اسیر غزالان عنبرین مویم

ز مهر دوست فروغی چگونه شویم دست

مگر که دست به خون آب دیدگان شویم