بالای تو هر کجا نشیند

مبدا تویی و منتها هم

هر منظرت از مه دو هفته

شهری متحیرند ما هم

بس فتنه که خیزد و بلا هم

چندان نگه تو بی خودم کرد

کز خویش گذشتم از خدا هم