تا زان سر کوی پا کشیدم

بس فتنه که خیزد و بلا هم

چندان نگه تو بی خودم کرد

کز خویش گذشتم از خدا هم

دستم از کار رفت و پا هم

در دور دهان و چشم ساقی

از زهد برستم از ریا هم