نهادم تا به کویت پا، نرفتم بر سر کویی

که داد کشتگان را می دهد بعد از ستم کردن

اگر در روضه رضوان خرامی، حور می گوید

که باید پیش بالای تو طوبی را قلم کردن

که بعد از کعبه نتوان شجره بیت الصنم کردن

من آن روزی که دیدم خیل مژگان تو را گفتم

که تسخیر دل شاهان توانی بی حشم کردن