بدو گفت قیدافه کز داوری

که با من نبد مهتری نامدار

که بردی به شاه جهان آگهی

تنم را ز جان زود کردی تهی

لبت را بپرداز کاسکندری

اگر چهره خویش بینی به چشم

ز چاره بیاسای و منمای خشم