گفتی که کام دیدی از آن چاک پیرهن

بر یکدگر میفکن و عالم به هم مزن

رنگی نماند پیش رخت هیچ باغ را

برقع بپوش و طعنه به باغ ارم مزن

پیراهن دریده من بین و دم مزن

در جلوه گاه دوست نگاهی فزون مخواه

در کارگاه عشق دم از بیش و کم مزن