نگارا تا لب پر نوش و زلف پر گره داری

به زیر سایه اش بنشین، قیامت را تماشا کن

به طرف بوستان باد بهار آمد، بشد شادی

برای دوستان اسباب عشرت را مهیا کن

درون خسته را دریاب و کار بسته را واکن

تو مشکین مو نباید ساعتی بی کار بنشینی

گهی بر تار چنگی زن، گهی در جام صهبا کن