اول بریز خونم و آخر کناره کن

خیر است آن چه می رسد از دست چون تویی

کمتر به قتل خسته دلان استخاره کن

اکنون که از کنار منت میل رفتن است

با مهربانی از دل سنگین او مخواه

یا ناله را بگو گذر از سنگ خاره کن

گفتم فروغی از پی مژگان او مرو