خرمن بلبل بسوخت زمزمه زار من

با همه تیر بلا کامده بر دل مرا

از مژه ات بر نگشت بخت نگون سار من

آب رخ گل به ریخت لاله رخسار تو

ناله برآمد ز کوه از اثر زاریم

تا تو کمر بسته ای از پی آزار من

رفتم و از دل نرفت حسرت خاک درت