فرشته سینه سپر می کند چو از سر ناز

به خون تپیده ز بازوی قاتلی تن من

که منتی است ز شمشیر او به گردن من

سوار می گذرد ترک ناوک افکن من

اگر تجلی آن ماه سبز خط این است

بهل که برق بسوزد تمام خرمن من