گفتم کجاست مسکن دلهای بی قرار

گفتا ز بندگی رخ نازنین من

گفتم که ساحری ز که آموخت سامری

گفتا ز چشم کافر سحر آفرین من

گفتا که جعد خم به خم چین به چین من

گفتم هوای چشمه کوثر به سر مراست

گفتا که شرمی از لب پر انگبین من