نیست روزی که بلایی نرسد

آب لب لعل شکرخای به من

در محبت چه تطاول که نکرد

آن سر زلف چلیپای به من

زان قد و قامت و بالای به من

نفسی نیست که آتش نزند

شعله عشق سراپای به من