که هم شکل است با تیغ شه کشورگشای من

رساند آخر به دست من سر زلف رسایش را

چه منت ها که دارد بر سرم بخت رسای من

سزد گر تیغ ابرویش گشاید کشور دلها

ابوالفتح مظفر ناصرالدین شاه دین پرور

که اعدایش به خون خفتند از تیر دعای من

فروغی مستی من کم نشد از دولت ساقی