توان شناخت که من دردمند عشق توام

که در گدایی او بود پادشاهی من

به جرم بی گنهی کشتی ام خوشا روزی

که غمزه تو درآید به عذرخواهی من

نه اشک سرخ و رخ زرد و رنگ کاهی من

ز کشتگان غمت چون گواه می طلبند

گواه من نبود غیر بی گواهی من