بدوزی به روز جوانی کفن

نبینم همی گفت و گوی تو راست

کجا آورد دانش تو بها

چو آیی چنین در دم اژدها

فرستاده ای سازی از خویشتن

مرا نیست آیین خون ریختن

نه بر خیره با مهتر آویختن