زلف و چشمش خلق را دیوانه کرد

آب حیوان در لب نوشش ببین

تا کشیده حلقه سیمین به گوش

عالمی را حلقه در گوشش ببین

فتنه عقل آفت هوشش ببین

ماه بی مهر فروغی را نگر

خاطر عاشق فراموشش ببین