یک چند چنان دیدی یک چند چنینش بین

جان بر لب مشتاقان دور از لب او بنگر

لب تشنه جهانی را از ماه معینش بین

ای دل چو خطش سر زد پیوند از او مگسل

از قهر دل آزارد، وز لطف بدست آرد

در شیوه دلداری آتش نگر، اینش بین

هر گوشه کمین کرده ابروی کاندارش