هر تیشه که بر سنگ زند کوه کن تو

اندیشه مردم همه از شور قیامت

تشویش من از قامت عاشق فکن تو

شاید که شود رنگ به خون دل شیرین

بلبل خجل از زمزمه مرغ دل من

گل منفعل از غنچه شاخ چمن تو

هر طایر خوش نغمه که در باغ بهشت است