یک باره می توانم کردن ز جان کناره

بیداریم چه دانی، ای خفته ای که شبها

ننشسته ای به حسرت، نشمرده ای ستاره

جانان اگر نشیند یک بار در کنارم

گفتم به شحنه نالم از چشم او ولیکن

پروا ز کس ندارد مست شراب خواره

ای تاب داده گیسو حالی است بر دل من