من به جگر تشنگی ثانی اسکندرم

تا گره زلف را کارگشا کرده ای

من ز لبت صد هزار بوسه طلب داشتم

هر چه به من داده ای وام ادا کرده ای

تا لب جان بخش را آب بقا کرده ای

خضر مبارک قدم سبزه خط تو بود

کز اثر مقدمش میل وفا کرده ای