بس که ز قد رسا فتنه بپا کرده ای

با خبر از حال ما هیچ نخواهی شدن

تا نکند با تو عشق آن چه به ما کرده ای

شاید اگر خوانمت فتنه دوران شاه

ناصردین شاه راد آن که بدون ابر گفت

معدن و دریا گریست بس که عطا کرده ای

آن بت آهو نگاه از تو فروغی رمید