چون سواری تو که از شیوه چوگان بازی

پس چرا با همه تاب این همه لرزان شده ای

هم گره بر کمر سرو خرامان زده ای

هم زره بر تن خورشید درخشان شده ای

بر سر گوی قمر دست به چوگان شده ای

تا کسی کام خود از مهره لعلش نبرد

بر سر گنج ز حسن افعی پیچان شده ای