تا تو زیبا صنم از شهر فرنگ آمده ای

اشک رنگین بسی از دیده فشاند ابر بهار

تا تو ای شاخ گل تازه به رنگ آمده ای

کافران را رسد ار خون مسلمان ریزند

آخر از ناله به جایی نرسیدی ای دل

همه جا شیشه صفت بر سر سنگ آمده ای

پی به منزل مقصود نخواهی بردن