ز ایوان بیامد به نزدیک شاه

نبودش ز قیدافه چین در به روی

نبرداشت هرگز دل از آرزوی

ببود آن شب و بامداد پگاه

سپهدار در خان پیل استه بود

همه گرد بر گرد او رسته بود

سر خانه را پیکر از جزع و زر