مگر که بنده شاهنشه سپهر جنابی

تمام شهر ندارد گناه کار تر از ما

که غیرت خدمت رندان نکرده ایم ثوابی

نظر به جانب شاهان نمی کنی ز تکبر

ستوده ناصردین شه خدایگان سخن دان

که هر کسی به مدیحش رقم نمود کتابی

فروغی از غم دوری ضرورت است صبوری