ای خواجه زبر دست رحمی به زیر دستی

یک جام با تو خوردن یک عمر می پرستی

یک روز با تو بودن، یک روزگار مستی

در بندگی عشقت از دست رفت کارم

بر باد می توان داد خاک وجود ما را

تا کار ما به کویت بالا رود ز پستی

با مدعی ز مینا می در قدح نکردی