صد ناله می فرستم با باد بامدادی

چون راستی محال است در طبع کج کلاهان

گیرم که باز گردد گردون ز کج نهادی

ترسم دلش برنجد از من و گر نه هر شب

پیر مغان به قولم کی اعتماد می کرد

گر بر حدیث واعظ می کردم اعتمادی

گر تاجر وفایی دکان به هرزه مگشا