مگر آمیزشی با بخت سرگردان من کردی

فراغت دادی از غم های دهرم ای غم جانان

سرت نازم که تعمیر دل ویران من کردی

ز سرگردانیت ای طره دلبر پریشانم

ز سحر انگیزیت ای چشم کافر کیش حیرانم

که از یک غمزه چندین رخنه در ایمان من کردی

ز سودای غمت شب تا سحر می گریم و شادم