واندیشه ز دود دل پروانه نکردی

تنها نه من از عشق رخت شهره شهرم

صاحب نظری نیست که افسانه نکردی

نازم سرت ای شمع که شهری زدی آتش

با چشم تو محرم نشدم تا به نگاهی

بیگانه ام از محرم و بیگانه نکردی

ای آن که به مردی نشدی کشته جانان