گفتم نگارها به نگارم نیامدی

در پیش زلف خم به خمت عقده های دل

گفتم که مو به مو بشمارم نیامدی

در کارگاه دیده نگارا ز روی تو

گفتی چون جان رسد به لبت خواهم آمدن

بر لب رسید جان فگارم نیامدی

شب شد ز تار طره تو روز روشنم