با جان نازنین به کمین گاهت آمدم

بر لب رسید جان فگارم نیامدی

شب شد ز تار طره تو روز روشنم

روزی به دیدن شب تارم نیامدی

با تیر دل نشین به شکارم نیامدی

خمرم تمام گشت و خمارم ز حد گذشت

با جام می به دفع خمارم نیامدی