هر لحظه جهان دارد از حسن تو آشوبی

آن به که جمالت را در پرده نهان داری

هیچ از دهن تنگت مفهوم نمی گردد

یعنی که در این معنی خلقی به گمان داری

بر چهره نقابی کش، کآشوب جهان داری

زان رو لب میگون را آلوده به می کردی

تا خون فروغی را از دیده روان داری