ز تقریری که واعظ می کند بر عرشه منبر

سر کوی نکویان کافرستان است پنداری

رسنهای رسا از هر طرف تابیده گیسویش

گرفتاری در آن چاه زنخدان است پنداری

طلوع صبح محشر شام هجران است پنداری

نمی گردد زمانی خاطرم جمع از پریشانی

هنوز آن طره مشکین پریشان است پنداری