که لطف بی نهایت با اسیران کهن داری

نخواهی بر سر خاک من آمد روز محشر هم

که از هر سو هزاران کشته خونین کفن داری

گرفتار کمندت تازه گردیدم به امیدی

اگر از پرده رازم آشکارا شد چه غم دارم

که پنهان از همه عالم نگاهی سوی من داری

هم از موی تو پا بستم هم از بوی تو سر مستم