به چمن گر نچمی بهر تماشا نه عجب

وه که بر خرمن مه خوشه پروین داری

همه صاحب نظران بر سر راهت جمعند

خیز و بخرام اگر قصد دل و دین داری

گر خط و عارض خود سبزه و نسرین داری

من اگر سنگ تو بر سینه زنم عیب مکن

زان که در سینه سیمین دل سنگین داری